အပိုင္း (၁)

စစ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး

  ယေန႕ကၽြႏု္ပ္တို႕ လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ေရးကို ဆင္ႏႊဲရျခင္းမွာ မြန္အမ်ိဳသားတို႕အေပၚ ဖိႏွိ္ပ္ျခယ္လွယ္မႈမွ လြတ္ေျမာက္ေရး အတြက္ ဆင္ႏႊဲေသာ စစ္ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ စစ္သည္ ႏိုင္ငံေရး၏ အဆက္ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ စစ္သင္ပင္လွ်င္ ႏိုင္ငံေရး အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ဖက္ဆစ္ စစ္အာဏာ႐ွင္ ဗိုလ္ေနဝင္းအုပ္စုကို ဆန္႕က်င္ရာ၌ မြန္တမ်ိဳးသားလံုးသာမက ဖိႏွိပ္ခံျပည္သူတစ္ရပ္လံုးအား စည္း႐ုံးသိမ္းသြင္းေရး တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူတို႕ ဆက္ဆံမႈေျပျပစ္ေရး၊ တပ္မေတာ္ႏွင့္ျပည္သူ တသားတည္း ျဖစ္ေရး၊ ရန္သူ၏ အင္အားစုမ်ား အစိတ္စိတ္ အမႊာမြႊာျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေရးသည္ ႏိုင္ငံေရး၏ အေျခခံမူမ်ားျဖစ္သည္။ စစ္ေအာင္ႏိုင္ေရး၏ အေျခခံမူလည္း ျဖစ္သည္။

ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ အဖိႏွိပ္ကို မခံႏိုင္ၾက၊ မခံလိုၾက၍ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲကို ဆင္ႏႊဲၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႕ ဆင္ႏႊဲေနေသာစစ္သည္ တရားလည္းတရား၊ မွန္လည္း မွန္ကန္ေပသည္။ တရားမ်ွတၿပီး မွန္ကန္ေသာ ဤစစ္ကို ဆင္ႏႊဲရာ၌ ေအာင္ျမင္မႈကို ရ႐ွိႏိုင္ရန္အတြက္ အဖိႏွိပ္ခံ ျပည္သူတရပ္လံုးအား ေတာ္လွန္ေသာ စစ္ပြဲ၏ မွန္ကန္တရားမွ်တပံုကို ႐ွင္းလင္းတင္ျပကာ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္လာႏိုင္သည္ႏွင့္အမွ် ေအာင္ပြဲရႏိုင္မည္မွာ ေသခ်ာေပသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ စစ္ကို ႏိုင္ငံေရးမွာ ခဏတာမွ် ခြဲျခားမရေပ။

စစ္တြင္ သီးျခားအဂၤါလကၡဏာရပ္မ်ား ႐ွိေပသည္။ စစ္ဆိုသည္မွာ ႏိုင္ငံေရးရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုကိုရ႐ွိရန္ လုပ္ေဆာင္သည့္ ထူးျခားေသာ ႏိုင္ငံေရး နည္းလမ္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရးသည္ အဆင့္ဆင့္သို႕တိုင္ေအာင္ တိုးတက္ႀကီးထြားလာၿပီးေနာက္ အေ႐ွ႕သို႕ ဆက္တက္လွမ္း မသြားႏိုင္ေသာအခါ ႏိုင္ငံေရးအတြက္ ထြက္လမ္းဖြင့္ေပးရန္ စစ္ျဖစ္လာရေပသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႕ ဆင္ႏႊဲလ်က္႐ွိေသာ ေတာ္လွန္ေရးစစ္သည္ ဒုတိယကမာၻစစ္ႀကီးအၿပီး မြန္အမ်ိဳးသားတို႕၏ လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ လႈပ္႐ွားခဲ့ေသာ လႈပ္႐ွားမႈမွ အစျပဳခဲ့ေပသည္။ ဤသို႕ လႈပ္႐ွားခဲ့ရာတြင္ 1948 ခုႏွစ္တြင္ မြန္အမ်ိဳသားတို႕၏ လႈပ္႐ွားမႈသည္ အုပ္စိုးသူအဖို႕ အတားအဆီးတစ္ခု ျဖစ္လာသည္။ ဤအတားအဆီးကို ဖယ္႐ွားပစ္ရန္အတြက္ အုပ္စိုးသူ ဖ-ဆ-ပ-လ အစိုးရက စစ္ကိုစတင္ခဲ့ေပသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႕အဖို႕လည္း ဖ-ဆ-ပ-လ အစိုးရ၏ ဖိႏွိပ္မႈသည္ မြန္အမ်ိဳသား ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ကို အဟန္႕အတား ျဖစ္ေနသျဖင့္ မြန္အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္မႈ ေတာ္လွန္စစ္ကို ဆင္ႏႊဲရျခင္း ျဖစ္ေလသည္။

အုပ္စိုးသူ လူတန္းစားသည္ ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ လြတ္ေျမာက္မႈကို တားဆီးပိတ္ပင္ရန္အတြက္ အတင္းအဓမၼ စစ္ကို အသံုးျပဳခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ မလႊဲမေ႐ွာင္သာေသာ အေျခအေနတြင္ ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္မႈသို႕ ခ်ီတက္ႏိုင္ရန္အတြက္ လမ္း႐ွင္းရန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ေတာ္လွန္စစ္ကို ဆင္ႏႊဲရျခင္းျဖစ္ေပသည္။ လမ္း႐ွင္းသြားၿပီးေနာက္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္း ျပန္လည္ေပၚထြန္းလာၿပီး စစ္သည္ ၿပီးဆံုးျခင္းသို႕ ေရာက္႐ွိေပလိမ့္မည္။ အတားအဆီး ခလုတ္ကန္သင္းမ်ားကို ကုန္စင္ေအာင္ မ႐ွင္းႏိုင္ေသးပါက စစ္ကို ၿပီးဆံုးသည္အထိတိုင္ တိုက္ခိုက္သြားရ ေပလိမ့္မည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးသည္ ေသြးထြက္သံယိုမႈမပါေသာ စစ္ျဖစ္သည္။