အပိုင္း (၂)

အေျခအေန သံုးသပ္ခ်က္

ရန္သူ႕အေျခအေန

ရန္သူသည္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အင္အားအေပၚ အထင္အျမင္ေသးခဲ့သည့္ ကာလမ်ား ႐ွိခဲ့ေပသည္။ သို႕ေသာ္ 1971 ခုႏွစ္တြင္ တပ္မေတာ္ကို စနစ္တက် တည္ေဆာက္ၿပီးေနာက္ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစံု ညီၫြတ္ေရးႏွင့္ လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ေပါင္းစု (တ-ည-လ) အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ေေသာ (KNU) ႏွင့္ ျပည္ခ်စ္တပ္မ်ားႏွင့္ ပူးတြဲတိုက္ပြဲဝင္ခဲ့သျဖင့္  ရန္သူက အေလးထား ေလးစားလာရသည့္ အျဖစ္သို႕ ဆိုက္ေရာက္ခဲ့သည္။ ရန္သူမွလည္း ေခတ္မွီလက္နက္မ်ားကို ကိုင္ေဆာင္သည့္ ကၽြႏု္ပ္တို႕တပ္မ်ား အင္အားႀကီးမားလာေနသည္ကို တားဆီးရန္ ထိုးစစ္မ်ားျဖင့္ အျပင္းအထန္ လႈပ္႐ွားလာသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႕တပ္မ်ားသည္ ခံစစ္႐ွင္ ေျပာက္က်ားနည္းပရိယာယ္တို႕ကို စနစ္တက် အသံုးျပဳျခင္းျဖင့္ ယခင့္ယခင္ တိုက္ပြဲမ်ားကထက္ ရန္သူမ်ားအား ပိုမိုက်ဆံုး ထိခိုက္ဒဏ္ရာရေစခဲ့သည္။ သို႕ျဖင့္ ရန္သူတပ္တြင္းတြင္ စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းမႈကို ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။

ရန္သူသည္ ျပည္သူလူထူအတြင္းတြင္ မိမိသိကၡာ က်ဆင္းလာေနသည္ကို အဖတ္ဆယ္ႏိုင္ရန္ ထိုးစစ္႐ွည္မ်ားကို အဆက္မျပတ္ ဒလစပ္ စြန္႕စြန္႕စားစား ဆင္ႏႊဲခဲ့သည္။ ဤကဲ့သို႕ ထိုးစစ္ဆင္ႏႊဲလာေသာ ရန္သူမ်ားအား ကၽြႏ္ုပ္တို႕တပ္မေတာ္ႏွင့္ မဟာမိတ္ တပ္မေတာ္မ်ားတို႕က စုေပါင္း၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သီးျခား၍ေသာ္လည္းေကာင္း ေျပာက္က်ားစစ္ျဖင့္ ခုခံတိုက္ခိုက္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ရန္သူအား အထိအခိုက္ အက်အဆံုး မ်ားျပားေစခဲ့သည္။ ရန္သူသည္ မိမိတပ္အတြင္းတြင္ စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းမႈကို မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္႐ုံသာမက ျပည္သူတို႕၏ ဝိုင္းပယ္ျခင္းကိုပါ ခံရသျဖင့္ မိမိတပ္မ်ားကိုပင္ ဂယိမ္းဂယိုင္မျဖစ္ေစရန္ အေတာ္ႀကိဳးပမ္းခဲ့ရေပသည္။

ရန္သူသည္ တျပည္လံုးအႏွံ႕အျပားတြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ား၏ ေျပာက္က်ားစစ္ကို ငါးပြက္ရာ ငါးစာခ်သည့္ပမာ ေနရာအႏွံ႕အျပား ထုိးစစ္လိုက္ဆင္ႏႊဲရျခင္း၊ လမ္းပန္းအဆက္အသြယ္မ်ား လံုၿခံဳေရးအတြက္ အေရးပါေသာ ေနရာတကာတို႕တြင္ တပ္မ်ားကို ျဖန္႕ထားျခင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ အေရးပါေသာ ေနရာတကာတို႕တြင္ တပ္မ်ားကို ျဖန္႕ထားျခင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆိုင္ရာတြင္လည္း ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ေနရျခင္းတို႕ေၾကာင့္ အင္အားႀကီးမားစြာ စုစည္းမႈမျပဳႏိုင္ဘဲ၊ ေဒသအလိုက္ ႐ွိသမွ် အင္အားျဖင့္ ဟန္မပ်က္ ထိုးစစ္ဆင္ေနရသည္။ ေနရာကန္႕သတ္၍ ထိုးစစ္ဆင္မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ေနရသည္။ ထိုသို႕ ထိုးစစ္ ဆင္ရာတြင္လည္း အင္အား မလံုမေလာက္ႏွင့္ ေဆာင္႐ြက္ရသျဖင့္ အခ်ိန္ပိုင္း ထိုးစစ္ကေလးမ်ားသာ ဆင္ႏိုင္သည့္ အျဖစ္သို႕ ေလွ်ာက်ခဲ့သည္။

တျပည္လံုး အႏွံအျပားေသာ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုတို႕သည္ ကိုယ္႕ဒူးကိုယ္ခႊ်န္ရင္း အင္အားႀကီးထြား တိုးတက္လာေနသည္ ျဖစ္ရာ ရန္သူအဖို႕ “ေတာင္မင္း ေျမာက္မင္းမကယ္ႏိုင္” ဆိုသလို ေနရာတကာတြင္ စစ္ဆင္ေနရမႈေၾကာင့္ ရန္သူတပ္မႉး တပ္သားတို႕သည္ နားခ်ိန္မရဘဲ အစဥ္တစိုက္ စစ္မ်က္ႏွာဆင္းေနရသည္ျဖစ္၍ ကိုယ္စိတ္ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေနၾကရသည္။ အခ်ိဳ႕တပ္မ်ားတြင္ အမိန္႕ဖီဆန္မႈမ်ား၊ တပ္မွထြက္ေျပးမႈမ်ား၊ ေတာ္လွန္ေရးဖက္သို႕ ကူးေျပာင္းပူးေပါင္းျခင္းမ်ား၊ လူမ်ိဳးေရးအရ ပဋိပကၡျဖစ္ပြားမႈမ်ား အေတာ္မ်ားမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္။

ရန္သူ၏ တပါတီအာဏာ႐ွင္စနစ္ကို လူတန္းစားေပါင္းစံု လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျပည္သူလူထုတို႕က ေအာ့ႏွလံုးနာေနၾကသည္ျဖစ္ရာ ရန္သူစစ္အစိုးရသည္ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီႏွင့္ စစ္တပ္ကို အားျပဳ၍ ႏိုင္ငံအာဏာကို အၾကပ္အတည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားထဲမွ အႏိုင္ႏိုင္ ထိန္းေနရေပသည္။ သို႕စဥ္လ်က္ပင္ လမ္းစဥ္ပါတီအတြင္း မသမာမႈမ်ား ျဖစ္ပြားလာ၍ အပုပ္ခ်ပြဲမ်ားကို လူသိ႐ွင္ၾကား ေၾကျငာလုပ္ေဆာင္ခဲ့ရေပသည္။ စစ္အစိုးရသည္ မိမိမ႑ိဳင္ျပဳထားေသာ စစ္တပ္အတြင္းမွပင္ လုပ္ႀကံမႈမ်ား ေပၚေပါက္လာသည္ျဖစ္၍ မိမိတပ္မေတာ္ကိုပင္လွ်င္ စိတ္ခ်လက္ခ် မယံုၾကည္ရေတာ့ေပ။ ႏိုင္ငံေရးအရ အထီးက်န္ဘဝသို႕ သက္ေရာက္လ်က္ ႐ွိေပသည္။

စစ္အစိုးရ၏ စီးပြားေရးမူ လြဲမွားမႈေၾကာင့္ တိုင္းျပည္၏ စီးပြားေရးအေျခအေနသည္ ခြ်တ္ၿခံဳက်ခဲ့ေပသည္။ ႏိုင္ငံ၏ သမိုင္းစဥ္ တေလွ်ာက္လံုးတြင္ မႀကံဳစဖူးေသာ စီးပြားေရး အၾကပ္အတည္းျဖင့္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရသည္။ စစ္အစိုးရသည္ 1962 ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းၿပီး ယေန႕ထိ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ရာတြင္ ကမၻာ့ဘဏ္၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႕တို႕မွ ေခ်းေငြတို႕မွာ စုစုေပါင္း က်ပ္သန္းေပါင္း (၂၄၀၀) ႐ွိသြားၿပီဟု ဒုဝန္ႀကီးခ်ဳပ္လည္းျဖစ္၊ ဘ႑ာေရးဝန္ႀကီးလည္းျဖစ္ေသာ ဦးလြင္က 1976 ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလအတြင္းက မလႊဲမေ႐ွာင္သာ တိုင္းျပည္အား အသိေပးခဲ့ရသည္။  ဤေငြထဲတြင္ ကေနဒါ၊ အေနာက္ဂ်ာမဏီ၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံတို႕မွ တႏိုင္ငံျခင္း ေခ်းယူသည့္ ေငြမ်ား မပါေသးေခ်။ လူမ်ိဳးစံု ျပည္သူလူထုတို႕၏ လူေနမႈ အဆင့္အတန္းသည္ သိသိသာသာႀကီး ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းခဲ့ရသည္။ ယေန႕ကာလတြင္ အေမရိကန္၊ ဂ်ပန္၊ အေနာက္ဂ်ာမဏီ၊ အဂၤလိပ္၊ ျပင္သစ္၊ ကေနဒါ၊ ၾသစေၾတးလ် ႏိုင္ငံတို႕ ပါဝင္ေသာ စီးပြားေရး အတိုင္အပင္ခံအဖြဲ႕၏အႀကိဳက္ အရင္းအႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈကို လက္ခံ၍ ႏိုင္ငံပိုင္၊ သမဝါယမႏွင့္ ပုဂၢလိက စီးပြားေရးမူတို႕ကို က်င့္သံုးရန္ စိုင္းျပင္းလ်က္ ႐ွိသည္။ ၄င္းစီးပြားေရး အတိုင္အပင္ခံအဖြဲ႕ဝင္ ႏိုင္ငံတို႕၏ ကန္႕သတ္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ေခ်းမည့္စီးပြားေရး ကူညီေငြကိုလည္း လက္ခံဖို႕ သေဘာတူထားၿပီး ျဖစ္သည္။ သို႕ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း စာရိတၲ ပ်က္ျပား၍ ကႊ်မ္းက်င္မႈ အားနည္းေနၿပီးျဖစ္ေသာ စစ္အစိုးရ၏ ဗ်ဴ႐ိုကေရစီ ယႏၲယားသည္ ႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးကို ျပန္လည္နလံထူေအာင္ လုပ္ႏိုင္မည္ေဝးစြ။ ေပးသမွ် စီးပြားေရး အကူအညီမ်ားသည္ပင္ သဲထဲေရသြန္သလို ျဖစ္သြားစရာ႐ွိေပသည္။ ဤကဲ့သို႕ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ေ႐ွ႕မ႐ွည္မေဝးေသာ ကာလတြင္ ရန္သူသည္ အဖက္ဖက္မွ အၾကပ္အတည္းမ်ားျဖင့္ ရင္ဆိုင္ကာ မလူးသာမလြန္႕သာ အားေပ်ာ့လ်က္ ခံစစ္အတြင္းသို႕ ကူးေျပာင္းသြားရမည္မွာ ေသခ်ာသည္။

ကြၽႏု္ပ္တို႕အေျခအေန

မြန္အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ကို စနစ္တက် ျပန္လည္တည္ေဆာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ မိမိတာဝန္က်ရာေဒတို႕၌ တက္တက္ၾကႊၾကႊ လႈပ္႐ွားႏိုင္ခဲ့သည္။ တဦးခ်င္း သို႕မဟုတ္ မဟာမိတ္တပ္မ်ားႏွင့္ ပူးတြဲစစ္ဆင္ေရး တိုက္ပြဲႀကီးငယ္တို႕မွ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားစြာကို ရ႐ွိၿပီး ရန္သူကိုလည္း အထိနာ က်ဆံုးေစခဲ့သည္။ ရန္သူ အေျခစိုက္စခန္းမ်ားကိုပင္ အဆက္မျပတ္ ပူးတြဲ တိုက္ခိုက္ႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ ရန္သူသည္ မိမိလံုၿခံဳေရး က်င္းႀကီးက်င္းငယ္တူး၍ ေျမခံကဒုတ္မ်ားကိုပင္ ေနရာတကာ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ေပသည္။

ဤကဲ့သို႕ ရန္သူအား ထိုးႏွက္ တိုက္ခိုက္လာႏိုင္ျခင္းအားျဖင့္ ရန္သူသည္ မိမိထင္သလို ျပဳက်င့္၍ မရေသာေၾကာင့္ စိုး႐ြံ႕လာၿပီး ေျခတံု႕သြားသည့္ အေျခအေနမ်ိဳးသို႕ ေရာက္သြားသည္။ တဖက္တြင္မူ မြန္အမ်ိဳသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ကို အထင္မေသးဝံ့သည့္ အဆင့္သို႕ ေရာက္႐ွိေစခဲ့သည္။ ရန္သူအား ေျပာက္က်ားစစ္ျဖင့္ ေခ်မႈန္းတိုက္ခိုက္လာႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ျပည္သူလူထု၏ အားတက္သေရာ ေထာက္ခံမႈကို ရ႐ွိလာၿပီး စစ္စည္း႐ုံးအသြင္ကို ႀကီးထြားတိုးတက္ေစခဲ့သည္။

တပ္မေတာ္ကို တစတစ တိုးတက္ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ခဲ့သျဖင့္ တပ္ရင္း (၃) ရင္းကို အေျခခံၿပီး ဖြဲ႕စည္းႏိုင္ခဲ့သည္။ တပ္မေတာ္သားမ်ား အားလည္း စစ္ေရးသင္တန္းမ်ား ႏိုင္ငံေရးသင္တန္းမ်ားကို ဆက္တိုက္ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ သင္တန္းမ်ားတြင္ စစ္ေရးကို အေလးထား သင္ျပခဲ့သျဖင့္ စစ္စည္းကမ္း ေသဝပ္မႈကို ပိုမိုေကာင္းမြန္လာခဲ့သည္။ ဤသို႕ မဟာမိတ္တပ္မ်ားႏွင့္ ပူးတြဲ၍ေသာ္၄င္း၊ မိမိတစ္ဦးခ်င္းေသာ္၄င္း တိုက္ပြဲေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ ဝင္ႏိုင္ခဲ့ေသာ္လည္း ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ေနရန္မဟုတ္ဘဲ ႏိုင္ငံေရး အသိျမင့္မား၍ တိုက္စြမ္းရည္ထက္ျမက္ေသာ တပ္မေတာ္တရပ္ျဖစ္လာေရးအတြက္ ဆက္လက္ႀကိဳးပမ္း မြမ္းမံသြားရေပဦးမည္။ တပ္မေတာ္အတြင္း အားနည္းခ်က္တို႕ကို ျပဳျပင္အားျဖည့္ေပးရန္ လိုေနေပေသးသည္။ တပ္တြင္း ခြ်တ္ယြင္းခ်က္မ်ားတြင္ တကိုယ္ေကာင္းဆန္မႈ (ပုဂၢလိကဝါဒ)၊ မင္းမဲ့စ႐ိုက္မ်ား၊ အလြန္အကြ်ံ ဒီမိုကေရစီလုပ္ဟန္မ်ား၊ အမိန္႕နာခံမႈ ေလွ်ာ့နည္းျခင္း၊ သာယာမႈအေပၚ ယစ္မူးျခင္း၊ စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္ျခင္းႏွင့္ စစ္ဘုရင္ဆန္မႈမ်ား ႐ွိေနေပေသးသည္။ ဤမွားယြင္းေသာ အယူအဆမ်ားကို တိုက္ခြ်တ္ သန္႕စင္ႏိုင္မွသာ ေတာက္ေျပာင္ေသာ အစဥ္အလာ႐ွိသည့္ တပ္မေတာ္တရပ္ ျဖစ္လာႏိုင္သည္။ တပ္မႉး တပ္သားတို႕သည္ စစ္နားခ်ိန္တြင္ စစ္ေရးအတတ္ပညာ ကြ်မ္းက်င္လာေအာင္ ၿပီ္းခဲ့သည့္ တိုက္ပြဲမ်ား စီစစ္ေဝဖန္သံုးသပ္ျခင္း၊ စစ္ေရးပညာကို ထိုးထြင္းႀကံဆတိုးခ်ဲ႕ျခင္း၊ စစ္ေရးေလ့က်င့္မႈတို႕ကို ဆက္လက္ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ေတာ္လွန္ေရး စစ္သေဘာတရားကို ပိုင္ႏိုင္ေအာင္ ေလ့လာ ဆည္းပူးျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး ခံယူခ်က္ ခိုင္မာလာေအာင္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီမွ ျဖန္႕ခ်ီထားေသာ ႏိုင္ငံေရး စာေစာင္မ်ားကို ေက်ေက်ညက္ညက္ ေလ့လာဆည္းပူးၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္တြင္း၌ ပညာေပးေရး အစဥ္ကို စနစ္တက် ဂ႐ုတစိုက္ စြမ္းအား႐ွိသမွ် ေဆာင္႐ြက္ရန္ လိုေပသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႕ တပ္မေတာ္အတြင္း႐ွိ တပ္မႉး တပ္သားတို႕သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လယ္သမားလူတန္းစား၊ ဓန႐ွင္ေပါက္စ အတန္းအစားမွ လာၾကသည္ျဖစ္၍ မိမိအတန္းအစားအျမင္ အယူအဆ တခုခု စြဲကပ္ပါလာသည္မွာ သဘာဝ က်လွသည္။ ထိုအျမင္ အယူအဆတို႕ကို ေတာ္လွန္ေသာ အေတြးအေခၚအယူအဆျဖင့္ ေဆးေၾကာသုတ္သင္ပစ္ႏိုင္ရန္ ပါတီတပ္သားေကာင္းတိုင္းက အခ်ိန္ယူ၍ ပညာေပးစည္း႐ုံးရန္ လိုအပ္ေပသည္။