အပုိုင္း (၈)

တပ္မေတာ္တည္ေဆာက္ေရးဆိုင္ရာ ျပႆနာမ်ား

(၁) တပ္မေတာ္တည္ေဆာက္ေရးဆိုင္ရာ အေျခခံမူမ်ား။

တပ္မေတာ္သည္ ႏွစ္မ်ိဳးႏွစ္စား႐ွိသည္။ တစ္မ်ိဳးမွာ ျပည္သူတို႕၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ရန္ႏွင့္ ျပည္သူမ်ားကို အလုပ္အေၾကြး ျပဳရန္အတြက္ ျပည္သူမ်ားကို ဖြဲ႕စည္းေလ့က်င့္ လက္နက္တပ္ဆင္ေပးေသာ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။ အျခားတစ္မ်ိဳးမွာ ျပည္သူမ်ားကိုပင္ ဖြဲ႕စည္းေလ့က်င့္ လက္နက္တပ္ဆင္ေပး၍ လက္တစ္ဆုပ္စာ လူနည္းစု ေျမ႐ွင္၊ အရင္း႐ွင္ အုပ္စိုးသူ လူတစ္စု၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ၿပီး ျပည္သူကို ဖိႏွိပ္ေခါင္းပံုျဖစ္ ကြ်န္ျပဳေသာ ေၾကးစား တပ္မေတာ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။

 ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူတို႕ႏွင့္ စည္းလံုးညီၫြတ္စြာ နီးစပ္ေနေသာေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအား က်ဴးေက်ာ္ ဖိႏွိပ္လာမည့္ အႏၲရာယ္ကို ထိေရာက္စြာ ကာကြယ္ေပးႏိုင္သည္။ ျပည္သူတို႕၏ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး၊ လြတ္လပ္ခြင့္ အခြင့္အေရးတို႕ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေ႐ွာက္ေပး၏။ လူတစ္စုအက်ိဳးအတြက္ျဖစ္ေသာ ေၾကးစားတပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူႏွင့္ ကင္းကြာေန၍ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ိဳးအား ကာကြယ္ရာတြင္ စြမ္းအင္မဲ့ ျဖစ္သည္။ ယိမ္းယိုင္ေတြေဝသည္။ ျပည္သူတို႕၏ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို ဖ်က္ဆီးသည္။

ထိုသို႕ေသာ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္တစ္ရပ္ တည္ေဆာက္ေရးသည္ အေျခခံမု (၃) ရပ္ျဖင့္ တည္ေဆာက္ရမည္။ ၄င္းတို႕မွာ -

 (က) အမ်ိဳးသားေရး လကၡဏာ

(ခ) ျပည္သူ႕အႀကိဳက္ လကၡဏာႏွင့္

  (ဂ) ဒီမိုကေရစီေရး လကၡဏာ တို႕ ျဖစ္သည္။

 အမ်ိဳးသားလကၡဏာေဆာင္ရာတြင္ ၄င္းတပ္မေတာ္သည္ မဟာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ အုပ္စိုးသူမ်ား လက္နက္ကိုင္ ဖိႏွိပ္မႈကို ခုခံဆန္႕က်င္ တြန္းလွန္မည္ဆိုေသာ အယူအဆကို ထား႐ွိျခင္း၊ မိမိတို႕ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးႏွင့္ လြတ္လပ္မႈကို ကာကြယ္ထိန္းသိမ္း၍ သာယာဝေျပာေသာ ျပည္သစ္ကို ထူေထာင္ရာတြင္ အျမင့္မားဆံုးေသာ စိတ္အားထက္သန္မႈကို ထား႐ွိျခင္း တို႕ပင္ျဖစ္သည္။

အေျခခံမူ (၂) ျဖစ္ေသာ ျပည္သူအႀကိဳက္ ျဖစ္ရျခင္းမွာ ၄င္းတို႕သည္ ျပည္သူတို႕အထဲမွပင္ ေပၚထြက္လာကာ ျပည္သူတို႕၏ လြတ္ေျမာက္ေရးႏွင့္ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးအတြက္ အၿမဲတမ္း ႀကိဳးပမ္းျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

 ဒီမိုကေရစီက်ရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္သည္ ၄င္းတို႕ကိုယ္ကို ၄င္းတို႕ျပည္သူႏွင့္အတူ စည္းလံုးညီၫြတ္ျခင္း၊ ပေဒသရာဇ္စနစ္၊ စစ္ဘုရင္စနစ္တို႕ကို လံုးဝပယ္ဖ်က္၍ ဒီမိုကေရစီအတြက္ ျပည္သူတို႕ ႀကိဳးပမ္းတိုက္ခိုက္ရန္ လက္နက္တစ္ရပ္ ဖန္းတီးေပးျခင္းတို႕ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ဤသည္တို႕သည္ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္တစ္ရပ္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ အေျခခံမူ (၃) ရပ္ျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ ေယဘူယ်ျဖစ္ေသာမူမွာ အေျခခံအားျဖင့္ ျပည္သုတို႕ထံမွလာၿပီး ျပည္သူတို႕ကို အလုပ္အေၾကႊးျပဳရန္ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းေရးအတြက္ ဤနည္းသည္ စံနမူနာျဖစ္သည္။ ကြ်ႏု္ပ္တို႕သည္ ေတာ္လွန္ေရးတြင္ ေအာင္ပြဲဆင္၍ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးတို႕ကို လိုခ်င္ပါက ဤသို႕ေသာ တပ္မေတာ္မ်ိဳးကို လိုအပ္ေနေပသည္။ ဤသို႕ေသာ တပ္မေတာ္မ်ိဳးကို အားနည္းေစလိုမႈမ်ား၊ တပ္မ်ားကို ျပည္သူ႕ဆန္႕က်င္ေရးတပ္မ်ား၊ ေၾကးစားတပ္မ်ားကဲ႕သို႕ ဖြဲ႕စည္းလိုသူမ်ား႐ွိက သူတို႕၏ ကိုယ္ပိုင္ေျမကတုတ္ကို ဝင္ဖ်က္ဆီးလိုျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ခုခံေတာ္လွန္စစ္ကို ဖ်က္ဆီးျပဳသည္ဟု ဆိုရေပမည္။

(၂) တပ္သားစုေဆာင္ေရး

ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္သည္ ေၾကးစားႏွင့္ ျပည္သူ႕ဆန္႕က်င္ေရး တပ္မ်ားကဲ့သို႕ မဟုတ္ပဲ၊ တပ္သားစုေဆာင္းရာတြင္ မိမိဆႏၵအေလွ်ာက္ တပ္တြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္ေရး အေျခခံေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အႏူးၫြတ္ ဆြဲေဆာင္သိမ္းသြင္းေရး အေျခခံေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ထားေပသည္။ မဟာလူမ်ိဳးႀကီးဝါဒ လက္နက္ကိုင္ရန္သူကို ခုခံတိုက္ခိုက္ရန္၊ လြတ္လပ္မႈႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ အခြင့္အေရးမ်ား ရ႐ွိရန္၊ သာယာဝေျပာေသာျပည္သစ္ တည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ဆႏၵအေလွ်ာက္ ဝင္ေရာက္လာေသာ သူမ်ားကို တပ္မေတာ္သို႕ စုေဆာင္းရန္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူႏွင့္ နီးကပ္စြာ ဆက္သြယ္မႈ ႐ွိေနပါက ဤကဲ့သို႕ေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ားအျဖစ္ ရ႐ွိႏိုင္မည့္ အင္အားမွာ ကုန္ခမ္းႏိုင္ဖြယ္ရာ မ႐ွိေပ။ သို႕ေသာ္ ျပည္သူ႕ဆန္က်င္သူမ်ားႏွင့္ ရန္သူ႕ဘက္သား သူလွ်ိဳမ်ား မပါဝင္လာႏိုင္ေအာင္ သတိႀကီးစြာ ထားရန္ လိုသည္။

(၃) တပ္မေတာ္ကို ထိန္းသိမ္းေထာက္ပံ့ေရး

တပ္မေတာ္တစ္ခုကို ထိန္းသိမ္းရာ၌ ျပည္သူ႕ဆန္႕က်င္ေရး ေၾကးစားတပ္သည္ ျပည္သူမ်ားအား ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္းမွ အစပ်ိဳးလာေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးဆက္အားျဖင့္ စစ္သားမ်ားအေပၚတြင္လည္း ခ်ယ္လွယ္ျခင္းမွ အစပ်ိဳးလာျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ထိုသို႕မဟုတ္ဘဲ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူကို ခ်စ္ခင္ျခင္းမွ အစပ်ိဳးလာသည္ျဖစ္၍ စစ္သားမ်ားအားလည္း ခ်စ္ခင္ျခင္းမွ အစပ်ိဳးေပသည္။

ကြ်ႏု္ပ္တို႕ ေတာ္လွန္ေရးတပ္မ်ားသည္ စစ္ယူနီေဖာင္း ဝတ္ထားေသာ လက္နက္ကိုင္ ျပည္သူမ်ားအား စု႐ုံးထားေသာ အစုအေဝးတစ္ရပ္ ျဖစ္ေပသည္။ သူတို႕သည္ သာမာန္ျပည္သူမ်ားကဲ့သို႕ အစားအေသာက္၊ အဝတ္အစားတို႕အတြက္ ေအးေအးလူလူ လုပ္ကိုင္စားေသာက္လိုၾကသည္။ ဤသို႕ေသာ ႐ုပ္ဝတၴဳဆိုင္ရာ အဟာရအျပင္ လက္နက္ကိုင္ ဖိႏွိပ္သူကို ဆန္႕က်င္တိုက္ပြဲဝင္ရန္ႏွင့္ ျပည္သူတို႕ကို ခ်စ္ခင္စည္း႐ုံး လႈံ႕ေဆာ္ရန္ ပညာေပးျခင္းဟူေသာ စိတ္ဓါတ္အဟာရကို ျဖည့္ဆည္းေပးရန္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕ ဂ႐ုျပဳ ရေပမည္။

ပထမအေနႏွင့္ ျပည္သူတို႕အေပၚတြင္ က်ေရာက္သည့္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးကို အလြန္ႀကီးေလးလာေအာင္ တိုးမေပးရ ဟူေသာ မူေပၚတြင္ အေျခခံ၍ တပ္မေတာ္၏ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ျဖည့္ဆည္းမႈကို ထိန္းသိမ္းေထာက္ပံ့ရမည္။ သို႕မဟုတ္ပါက ျပည္သူတို႕၏ စားဝတ္ေနေရးဘဝသည္ ၾကပ္တည္းခက္ခဲလာကာ တပ္မေတာ္၏ ဘဝသည္လည္း ခက္ခဲလာလိမ့္မည္။ တပ္မေတာ္သည္ ရန္သူကို တိုက္ခိုက္ရန္ အင္အားမ႐ွိျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ အေျခအေနသည္ တိုးတက္ ေကာင္းမြန္လာ၍ တပ္မေတာ္ တိုးခ်ဲ႕ရန္ လိုအပ္လာပါက ျပည္သူတို႕အေပၚ တာဝန္မပိုေစပဲ တိုးခ်ဲ႕ရမည္။ အေျခအေနသည္ ၾကပ္တည္း ခက္ခဲလာပါက တပ္သားဦးေရကို ေလွ်ာ့ခ်၍ အရည္အေသြးတိုးျမွင့္ျခင္း စသည္ျဖင့္ တပ္ႏွင့္ျပည္သူ အက်ိဳးစီးပြားႏွစ္ခုစလံုးကို ထည့္သြင္းစဥ္းစား၍ လိုက္နာလုပ္ေဆာင္ရန္ လိုအပ္ေပသည္။

ဒုတိယအားျဖင့္ တပ္မႉးေရာ တပ္သားပါ တူညီေသာ တပ္တြင္းဆိုင္ရာ ခံစားခြင့္ ရ႐ွိေစရမည္ဟူေသာ မူအတိုင္း တပ္မေတာ္အတြင္း႐ွိ လူအားလံုးကို ခံစားခြင့္ ႐ွိေစရပါမည္။ တပ္မႉးမ်ားသည္ တပ္သားမ်ားႏွင့္အတူ ဒုကၡသုခကို မွ်ေဝခံစား၍ စံနမူနာျပဳရမည္။ အက်ိဳးစီးပြားဖက္မွ ေနသူ၊ တပ္သားမ်ား ခံစားရမည့္ ဒုကၡသုခကို ၫွာတာေထာက္ထားမႈ႐ွိသူ၊ တပ္သားမ်ားႏွင့္ ကင္းကြာမေနတတ္သူ တပ္မႉးမ်ားကိုသာလွ်င္ တပ္မႉးေကာင္းမ်ားဟု ေခၚဆိုႏိုင္သည္။ ဤသည္ကား ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ တပ္မေတာ္ကို ထိန္းသိမ္းေထာက္ပံ့ရာတြင္ အသံုးျပဳသည့္ မူျဖစ္သည္။

တတိယအားျဖင့္ တပ္မေတာ္၏ ႐ုပ္ဝတၴဳ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ေျဖ႐ွင္းရန္ႏွင့္ ျပည္သူတို႕အေပၚတြင္ က်ေရာက္မည့္ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးကို ေပါ့ပါးမႈ ႐ွိေစရန္အတြက္ တိုက္ခ်ိန္ႏွင့္ ေလ့က်င့္ေရးလုပ္ခ်ိန္ၾကားတြင္ တပ္မေတာ္ကိုယ္တိုင္က ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးတြင္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ေစေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ဤသို႕ တပ္မေတာ္က ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးကို ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ျခင္းအားျဖင့္ ျပည္သူတို႕၏ ဝန္ထုပ္ ဝန္ပိုးလည္း ေလ်ာ့က်သြားမည္ျဖစ္သည္။ ျပည္သူတို႕ႏွင့္ ပို၍ နီးစပ္စြာ ေပါင္းစည္းမိလာမည္ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္၏ ဘဝသည္လည္း ပိုမိုအသက္ဝင္ ထထၾကြၾကြ ႐ွိလာၿပီး ပိုမိုေတာင့္တင္းခိုင္မာလာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေလ့က်င့္ေရးလည္း ပိုမိုထိေရာက္လာမည္။ တိုက္ခိုက္ေရးကိုလည္း ပိုမိုလႈပ္႐ွားတက္ၾကႊစြာ လုပ္ကိုင္လာမည္ျဖစ္သည္။ တပ္အတြက္ ထိန္းသိမ္းေထာက္ပံ့ရန္ မကုန္ခမ္းႏိုင္ေသာ ရန္ပံုေငြမ်ားကိုလည္း ဤနည္းျဖင့္ ရ႐ွိလာႏိုင္ေပသည္။

 ထို႕အျပင္ တပ္မေတာ္မွ ကိုယ္လက္အဂၤါ ခ်ိဳ႕ယြင္းသူမ်ား၊ တပ္မေတာ္သားမ်ား၏ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၊ မွီခိုသူမ်ားကို အေထာက္အပံ့ ေပးျခင္းမ်ားအျပင္ ၄င္းတို႕ကိုယ္တိုင္ ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးကို တိုးပြားေအာင္ လုပ္ေရးႏွင့္ ၄င္းတို႕၏ မိသားစုေရးရာမ်ားကို ၄င္းတို႕ဘာသာ စီမံေဆာင္႐ြက္ရန္လည္း အကူအညီေပးရန္ လိုအပ္ေပသည္။

(၄) တပ္မေတာ္တစ္ရပ္ကို ေခါင္းေဆာင္နည္း

 ျပည္သူ႕ဆန္႕က်င္ေရး တပ္တို႕သည္ တပ္မေတာ္မ်ားကုိ ကြ်န္အျဖစ္ သေဘာထား၍ ေခါင္းေဆာင္နည္းကို က်င့္သံုးသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ စစ္သားမ်ားကို အသိဥာဏ္ကင္းေနေအာင္လုပ္ေရး ေပၚလစီကို အသံုးျပဳၾကသည္။ အေၾကာင္းမွာ စစ္သားမ်ားသာ အျမင္မွန္ရလာပါက သူတို႕သည္ ျပည္သူတို႕ကို ဆန္႕က်င္၍ ဘာမွ် လုပ္ၾကေတာ့မည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္သည္ ဤနည္းႏွင့္ ဆန္႕က်င္၍ တပ္မေတာ္ကို ေခါင္းေဆာင္ရာ၌ ဒီမိုကေရစီနည္းအရ အထက္မွ ႀကိဳးကိုင္သည့္နည္းကို သံုးသည္။ တပ္သားမ်ားအား ႐ိုက္ႏွက္ဆဲဆိုသည့္ အက်င့္ကို ပယ္ဖ်က္၍ တပ္မႉးႏွင့္ တပ္သားမ်ားအတြင္း တန္းတူမႈႏွင့္ ေလးစားမႈကို အသိအမွတ္ျပဳသည္။ တစ္ခုတည္းေသာ ျခားနားမႈမွာ တာဝန္ဝတၲရားသာ ျဖစ္သည္။ တပ္မႉးမ်ားက တပ္သားမ်ားကို ၫွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ အထက္တပ္မႉးမ်ားက ေအာက္တပ္မႉးမ်ားကို ဖိႏွိပ္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း ႏိုင္ငံေရးအရ ခြဲျခားျခင္းဟူ၍ မ႐ွိေစရေပ။ တပ္မေတာ္သား တို႕သည္ ျပည္သူတို႕ကို အလုပ္အေၾကြးျပဳရန္ တပ္မေတာ္သို႕ ဝင္လာျခင္းျဖစ္သည္။ တပ္မႉးႏွင့္ တပ္သားမ်ားသည္ သင့္တင့္ ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ အစည္းအေဝးမ်ား၌ သူတို႕အခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရးမ်ားကို ခိုင္မာေအာင္ လုပ္ရန္ႏွင့္ စစ္အမိန္႕မ်ားကို ပိုမိုေက်ပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ရန္ သူတို႕အခ်င္းခ်င္းၾကားတြင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဝဖန္ေရး က်င့္သံုးၾကသည္။ “ကြ်ႏု္ပ္တို႕သည္၊ ႏိုင္ငံေရး အသိဥာဏ္ေပၚတြင္ အေျချပဳ၍ တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး တပ္မႉးတပ္သားတုိုင္း ခြ်င္းခ်က္မ႐ွိ လိုက္နာရေသာ အလြန္တင္းၾကပ္သည့္ စစ္စည္းကမ္းႏွင့္ လူထုစည္းကမ္းတို႕ကို အလို႐ွိေပသည္။ စံနမူနာယူေလာက္ေသာ က်င့္ႀကံျပဳမူနည္းမ်ား ျပသျခင္းအားျဖင့္ တပ္မႉးမ်ားသည္ တပ္သားမ်ားအား ကြၸပ္ကဲေခါင္းေဆာင္သြားရန္ အလြန္လိုအပ္ေပသည္။”

တပ္မႉးတပ္သားမ်ား ဆက္ဆံေရးသည္ သူတို႕၏ ခ်စ္ခင္ၾကေသာ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳး၊ ေတာ္ေသာဆရာႏွင့္ သူတို႕၏ ေက်ာင္းသားမ်ား ဆက္ဆံေရး၊ အကိုႀကီးႏွင့္ ညီငယ္မ်ား ဆက္ဆံေရးမ်ိဳး ျဖစ္ရေပမည္။

(၅) တပ္မေတာ္ကို ေလ့က်င့္ေပးေရး

 ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္ကို ေလ့က်င့္ေပးသည့္နည္းသည္ ႏိုင္ငံေရး အသိဥာဏ္႐ွိမႈႏွင့္ ဆႏၵအေလ်ာက္ လုပ္ရသည့္ မူအေပၚတြင္ အေျခခံသည္။ တပ္မေတာ္ကို ေလ့က်င့္ေပးရာတြင္ အသြင္ (၃) ရပ္ ႐ွိေပသည္။ ပထမ - စိတ္ဓါတ္ႀကံ႕ခိုင္ေရး၊ ဒုတိယ - ကိုယ္လက္ႀကံခိုင္ေရး၊ တတိယ - စစ္ေရးတို႕အတြက္ ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္ကို ေလ့က်င့္ေပးရာ၌ ပထမဆံုးမွာ စိတ္ဓါတ္ႀကံခိုင္ေရးကို ေလ့က်င့္ေပးရမည္။ အကယ္၍ တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူလူထူ၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ျပည္သူတို႕ကို လႈံ႕ေဆာ္စည္း႐ုံးရန္၊ လက္နက္တပ္ဆင္ေပးရန္၊ အာဏာထူေထာင္ေပးရန္ မဟုတ္ပါက တိုက္ခိုက္ေနသည္မ်ားလည္း အဓိပၸါယ္ ႐ွိေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။

ထို႕ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးအသိဥာဏ္ ျမင့္မားမွသာ၊ မိမိမည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ တိုက္ခိုက္ေနေၾကာင္း သိနားလည္မွသာ ၄င္းတပ္မေတာ္သည္ ထိုးထြင္းေ႐ွ႕ေဆာင္မႈကို ရလိမ့္မည္။ ရန္သူက ၿဖိဳဖ်က္၍ မရေသာ ႀကံ႕ခိုင္ေသာ တပ္မေတာ္ ျဖစ္လာလိမ့္မည္။ ႏိုင္ငံေရး အသိတရားမွ ေပၚထြက္လာေသာ သတၲိသည္ တကယ့္သတၲိျဖစ္သည္။

 ႏိုင္ငံေရး ဗဟုသုတႏွင့္ စစ္ေရးဗဟုသုတကို ျမွင့္တင္ေပးရန္အတြက္ ယဥ္ေက်းမႈ အဆင့္အတန္းလည္း အနည္းအက်ဥ္း အေျခခံ႐ွိရမည္။ ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈေရးရာ ပညာေပးျခင္းကိုသာမက ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးကိုပါ ထပ္ေလာင္း၍ ေပးရေပမည္။ ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးႏွင့္ ပတ္သတ္၍ ပညာေပးျခင္းသည္ ကုန္ထုတ္လုပ္ေရးကို ဝိုင္းဝန္းကူညီရာေရာက္႐ုံမွ်မက အလုပ္လုပ္ျခင္းကို ေလးစားရသည္ဆိုေသာ အယူအဆကို ျဖန္႕ေဝရာလည္း ေရာက္ေပသည္။ ဤနည္းျဖင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ားအဖို႕ အရပ္တကာလွည့္ေနေသာ လူပ်င္းမ်ားအျဖစ္သို႕ ေရာက္မသြားေအာင္လည္း တားဆီးေပးရာ ေရာက္ေပသည္။ ေတာ္လွန္ေရးစစ္ပြဲ ေအာင္ပြဲခံ ေအာင္ျမင္ၿပီးဆံုးေသာ အခါလည္း အသံုးဝင္သူမ်ား ျဖစ္လာေပမည္။

ဒုတိယမွာ ကိုယ္လက္ႀကံ႕ခိုင္ရန္ ေလ့က်င့္ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။ တိုက္ပြဲဝင္ရာတြင္ အပင္ပမ္းခံ၊ အၾကပ္အတည္းဒဏ္ခံႏိုင္ရန္ ကိုယ္လက္ႀကံခိုင္မႈသည္ အေရးႀကီးေပသည္။ ကာယဗလ တိုးပြားလာၿပီး သန္မာေတာင့္တင္းေသာ တပ္မေတာ္သားမ်ား ျဖစ္လာၾကရန္ ခ်စ္ခင္ယုယစြာ ဂ႐ုစိုက္ လုပ္ေဆာင္ရေပမည္။

တတိယ ေလ့က်င့္ေပးရန္မွာ စစ္အတတ္ပညာႏွင့္ နည္းပရိယာယ္ (တိုက္ပံုတိုက္နည္း)တို႕ ျဖစ္သည္။ တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေရးအသိတရား ႐ွိ႐ုံႏွင့္ ျပည္စံုလံုေလာက္မႈ မ႐ွိေသးေပ။ ကြ်ႏု္ပ္တို႕သည္ ႀကံ႕ခိုင္ေတာင့္တင္းမႈ ေကာင္းမြန္ေသာ စစ္အတတ္ပညာတို႕ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအသိတရားပါ ျပည့္စံုလံုေလာက္မွသာ ပိုမိုႀကီးမားေသာ တိုက္ပြဲမ်ားတြင္ အက်အဆံုးနည္းစြာျဖင့္ ေအာင္ျမင္ႏိုင္ေပမည္။ တပ္မႉးက တပ္သားမ်ားကို သင္ၾကားေပးျခင္း၊ တပ္သားအခ်င္းခ်င္း သင္ၾကားၾကျခင္းႏွင့္ တပ္မႉးမ်ားက တပ္သားမ်ားထံမွ ေလ့လာသင္ယူျခင္းကို ေဆာင္႐ြက္ရန္ လိုသည္။

ကြ်ႏ္ုပ္တို႕သည္ တကယ့္တိုက္ပြဲမ်ားႏွင့္ စစ္ေျမျပင္လႈပ္႐ွားမႈမ်ားတြင္ ရ႐ွိသည့္ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကို ေပါင္းစည္း႐ႉျမင္ျခင္းတြင္ အာ႐ုံစိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ တိုက္ပြဲနည္းစနစ္ကို ပိုမိုေကာင္းမြန္ေအာင္ ေဆာင္႐ြက္လာႏိုင္ပါမည္။

(၆) စစ္ပြဲတစ္ခုကို ဆင္ႏႊဲျခင္း

 ျပည္သူ႕တပ္မေတာ္က အသံုးျပဳသည့္နည္းမွာ အေျခအေနႏွင့္ လိုက္ေလ်ာညီေထြစြာပင္ အၿမဲေျပာင္းလဲေနတတ္သည္။ တပ္မေတာ္ကိုယ္တိုင္အဖို႕မူ ႏိုင္ငံေရးအသိ႐ွိျခင္း၊ တပ္မႉးတပ္သားမ်ားအၾကား အျပန္အလွန္နားလည္မႈ႐ွိျခင္း၊ စည္းလံုးျခင္းတို႕ေၾကာင့္ လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ မိမိဘာသာ မိမိထိုးထြင္းေ႐ွ႕ေဆာင္၍ လုပ္သြားႏိုင္စြမ္း ႐ွိ၏။ စိတ္ထဲတြင္ တစ္ခုတည္းေသာ ရည္႐ြယ္ခ်က္ ႐ွိေနသျဖင့္ တိုက္ခိုက္ေရးသမားမ်ားသည္ လႈပ္႐ွားတက္ၾကႊ၏။ လ်င္ျမန္၏။ ရန္သူကို ရဲဝံ႔စြာ တိုက္ခိုက္ႏိုင္စြမ္း႐ွိ၏။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားသည္ မိမိတို႕၏ တပ္သားမ်ားအေၾကာင္းကို မသိပါက ၄င္းတို႕၏  ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ရန္သူ႕လက္သို႕ က်ေရာက္ေစသည္ဟူေသာ စကားကဲ့သို႕ အခ်င္းအရာမ်ိဳးကို တပ္မေတာ္တြင္ မ႐ွိေစရေပ။ စစ္ကို ဆင္ႏႊဲရာ၌ ေပၚလစီကို ေအာက္ပါအတိုင္း အတိုခ်ဳံး ျပႏိုင္ေပသည္။ မည္သို႕ေသာ ရန္သူကို ရင္ဆိုင္ရမည္၊ မည္သည့္အခ်ိန္၊ မည္သည့္ေနရာတြင္ တိုက္ခိုက္ရမည္ဆိုသည့္ အခ်က္ေပၚတြင္ တူညီေပသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ တပ္မေတာ္တြင္ ႐ွိသည့္ အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား၊ ရန္သူ႕အေျခအေန၊ ေျပာင္းလဲေနေသာ အခ်ိန္ႏွင့္ ေျမအေနအထားေပၚတြင္ အေျခခံ၍ တိုက္ပြဲကို တိုက္ရမည္ ျဖစ္သည္။ စစ္ကို ဤကဲ့သို႕ ဆင္ႏႊဲေသာ နည္းသည္ သိသာျမင္သာသည့္ အခ်က္ေပၚတြင္ အေျခခံသည့္ နည္းျဖစ္သည္။ အေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာစီစစ္ကာ စိတ္ကိုပိုင္းျဖတ္ၿပီး၊ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ တိုက္ပံုတိုက္နည္း (နည္းပရိယာယ္)မ်ားကို အေျခအေနႏွင့္ ကိုက္ညီစြာ သတ္မွတ္၍ တိုက္ပြဲကို တိုက္ရန္ျဖစ္သည္။

စစ္ကို ဆင္ႏႊဲသြားရန္ ေယဘူယ်စည္းကမ္း နည္းလမ္းမ်ားႏွင့္ တပါတည္းတြဲ၍ လိုက္ပါလာသည့္ အခ်က္မွာ တပ္မေတာ္ႏွင့္ က်ယ္ျပန္႕သည့္ လူထုမ်ား စည္းလံုးညီၫြတ္ျခင္းဟူသည့္ အခ်က္ျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္ကၾကည့္လွ်င္ တပ္မေတာ္က ဆင္ႏႊဲလိုက္သည့္ စစ္ပြဲအားလံုးသည္ ျပည္သူတို႕၏ တိုက္ပြဲအဝဝကို (ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ စစ္ေရး၊ ရန္သူဆက္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္း) တို႕ကိုလည္း တပ္မေတာ္ စစ္ဆင္ႏႊဲရာတြင္ အကူအညီျဖစ္ေအာင္ အသံုးခ်ရမည္။ ျပည္သူႏွင့္ တပ္မေတာ္ ဤသို႕ အဖက္ဖက္မွ တြဲဖက္ဆက္စပ္ လုပ္ေဆာင္ေရးကုိ စစ္ပြဲမ်ား တိုက္ပြဲမ်ားတြင္လည္းေကာင္း စစ္ေျမျပင္တိုင္းတြင္လည္းေကာင္း၊ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ လုပ္ေဆာင္ရေပမည္။ ထိုေၾကာင့္ ေနရာတကာတြင္ ျပည္သူတို႕ႏွင့္ သေဘာတူညီမႈ ႐ွိေစရန္ လိုအပ္ေပသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ တပ္မေတာ္သည္ ရန္သူကို ေခ်မႈန္း၍ ေအာင္ပြဲဆင္ႏႊဲႏိုင္ေရးအတြက္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႕၏ ေတာ္လွန္စစ္ ေသနဂၤဗ်ဴဟာႏွင့္ နည္းပရိယာယ္ဆိုင္ရာ အေျခခံမူမ်ားမွာ တိုက္စစ္တြင္ သူရဲေကာင္းဝါဒကို ဆန္႕က်င္ပါ။ တေနရာမွ တေနရာသို႕ ေျပာင္းေ႐ြ႕စဥ္ ရန္သူႏွင့္ ေဝးေအာင္ ေျပးလိုစိတ္ကို ဆန္႕က်င္ရန္ ျဖစ္သည္။ ဤအေျခခံမူမ်ားကို စစ္တြင္ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္သူတို႕ ရင္းႏွီး စည္းလံုး ညီၫြတ္ရမည္ဟူေသာ အခ်က္ႏွင့္ လိုက္ေလွ်ာညီေအာင္ ခ်မွတ္ထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ သို႕မွ တပ္ႏွင့္ ျပည္သူ စည္းလံုးညီၫြတ္ျခင္းေၾကာင့္ ဤအေျခခံမူမ်ားကို လက္ေတြ႕ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေပမည္။

(၇) တပ္မေတာ္တြင္း ႏိုင္ငံေရး လုပ္ငန္း

ေတာ္လွန္ေသာ တပ္မေတာ္၏ ရည္႐ြယ္ခ်က္သည္ ျပည္သူတို႕ကို အလုပ္အေၾကြးျပဳရန္ႏွင့္ ျပည္သူတို႕၏ ေမြးရာပါ အခြင့္အေရးႏွင့္ လြပ္လပ္မႈ အခြင့္အေရးတို႕ကို ကာကြယ္ရန္ျဖစ္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းသည္ ဤတပ္မ်ား၏ အသက္ေသြး ျဖစ္လာေပသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ေတာ္လွန္ေသာ တပ္မေတာ္၏ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းတြင္ -

 (၁) တပ္မႉးမ်ား၊ တပ္သားမ်ား၏ ႏိုင္ငံေရးအသိတရားမ်ားကို ျမွင့္တင္ေပးရန္၊ အမ်ိဳးသားႏွင့္ ျပည္သူတို႕အား ခ်စ္ခင္စိတ္ တိုးပြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးရန္ သူတို႕ကိုယ္သူတို႕ ျပည္လည္ျပဳျပင္ပံုသြင္းလိုစိတ္ တိုးပြားလာေအာင္ လုပ္ေပးရန္။

(၂) ေမြးရာပါႏွင့္ လြတ္လပ္ခြင့္ အခြင့္အေရးတို႕အတြက္ ျပည္သူတို႕၏ ႏိုင္ငံေရးကို ျမွင့္တင္ေပးရန္၊ တပ္ႏွင့္ျပည္သူ ညီၫြတ္ေစျခင္း ႏွင့္ ျပည္သူတို႕အၾကားတြင္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ပညာေရး လုပ္ငန္းတို႕ကို ကူညီရန္။

(၃) ရန္သူတို႕အား ႏိုင္ငံေရး စိတ္ဓါတ္ေရးအရ ၿပိဳကြဲသြားေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရန္၊ ဤနည္းျဖင့္ ရန္သူ႕တိုက္အားကို ေလွ်ာ့ပါးသြားေအာင္ လုပ္ရန္။

(၄) တပ္မေတာ္၏ တိုက္ခိုက္ေရးအင္အ